انه طلّقها فادّعت عليه صداقها فجائت به الى امير المدينه تستعديه فقال له امير المدينه يا على عليه السلام ، اما ان تحلف او تعطيها . فقال لى يا بنى قم فاعطها اربع مأة دينار ، فقلت : يا ابه جعلت فداك الست محقا ؟ قال : بلى و لكنّى اجللت اللّه عزّ وجل ان احلف به يمين صبر . يعنى : پدرم فرمود كه پدر بزرگوارش يعنى حضرت سجاد عليه السلام زنى از خوارج همسرش بود كه وى را طلاق داد ، سپس با اينكه مهريه خود را گرفته بود مدعى مهر شد و از اينرو نزد والى مدينه رفت و از اواستمداد خواست . امير مدينه به حضرت عرض كرد يا على عليه السلام يا قسم بخور كه مهريه‌اش را داده‌ايد و يا مهر را بوى رد نمائيد . حضرت به من فرمود : پسرم برو و چهار صد دينار به وى بده ، عرض كردم : پدرم ، فدايت شوم مگر حق با شما نيست ؟ فرمود : بلى ولى بپاس احترام حقتعالى قسم صدق را ترك نموده و بر رفتن مال صبر مىنمائيم . قوله : وعظ الحالف قبله : يعنى قبل از حلف . قوله : ترغيبه فى ترك اليمين : اضافه [ ترغيب ] به ضمير از قبيل اضافه مصدر بمفعول است پس ضمير فاعلى به حاكم و ضمير مفعوليش بحالف راجع است . قوله : مثل ما روى عن النبى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم :